บันทึกหน้าแรกของฉัน
เธอ...ชื่อธรรมะ
ธรรมะไม่เคยสอนฉันเลยว่า ฉันต้องครึ
จะต้องทำหน้าเศร้าและหดหู่...ผมยุ่ง และไม่รู้จักรีดเสื้อ
ธรรมะเพียงแต่สอนฉันให้มีใจที่สดชื่น
ไม่สะดุ้งสะเทือนต่ออุปสรรค...
สอนให้ฉันรู้ว่า "สิ่งที่ควรเรียนรู้อันดับแรก คือ ..ตนเอง..."
สิ่งใดที่ฉันไม่ปรารถนา....ก็อย่ากระทำกับผู้อื่น.....
ฉันควรจะ.....เป็นเพื่อนที่ดีสักคน
มากกว่า....อยากมีเพื่อนที่ดีสักคน
รู้จักคำว่า "พอดี" คือ "พอ..ถึงจะดี"
รู้จักการแบ่งปัน....มากกว่าการสะสม
อย่าวิ่งหาความสุข.....จากสิ่งที่ไม่มี
"แต่ให้มีความสุขจากสิ่งที่มี"
ในท่ามกลางความวุ่นวาย....ฉันควรมีใจที่สงบ
ในความเงียบเหงา...ฉันควรมีใจที่ร่าเริง
และในสิ่งที่เลวร้าย....ให้ฉันมองหาสิ่งที่ดีงาม...
สิ่งเหล่านี้เพื่อนชื่อ "ปริญญา" ไม่เคยบอกฉัน
ทำให้ฉันรักเพื่อนชื่อ "ธรรมะ" มากขึ้นนะ.....
เธอไม่ได้อยู่ไกลเพียงแค่ใจสัมผัส และรับรู้ได้
ถ้าเธออยากจะรู้จักฉันและเธอ....
ไม่ยาก.... "เพียงเธอทั้งหลายก้าวเข้ามา"....
ณ...ชมรมพัฒนาจริยธรรมและคุณธรรม
"เรากำลังรอเพื่อนใหม่"....ด้วยใจชื่นชม